Afgelopen december liepen wij met de mannen van Frunning onze 2e Frunning4Serious Request loop van Tilburg naar Leiden over 100 km. Net als vorig jaar hadden Marc en Michiel er weer een leuke route van gemaakt. Het was weer een mooi hardloop avontuur met wat 'speciale gasten' die de drie vaste lopers onderweg begeleiden. Ik zal het mooie avontuur niet zo mooi kunnen vertellen als frunning vandaar mijn tip om even naar de
Frunning4Seriousrequest website te gaan.
Bedoeling was ieder om de beurt 10 km laten lopen al dan niet alleen en de laatste 12km gezamenlijk in Leiden aan te komen om de marathon afstand individueel in etappes gelopen te hebben.
Ik was er vooraf wel een beetje huiverig omdat ik al eens eerder 2 wedstrijden (10km+16km) op een dag had gelopen met een pauze van 2 uur er tussen. De ten miles deden erg zeer) maar de benen hielden het erg goed nu. Ook de dag later geen spierpijn of andere problemen. Mede dankzij meelopers Frits en Paula die het tempo lekker constant hielden(gemiddeld op 5,30m/km) waardoor ik 'the day after' nergens last van had.
Maar waarom nu deze lange intro...
Tijdens het lopen met Paula Ijzerman viel het mij geregeld op dat Paula altijd de kortste weg loopt, op die dag lag er flink wat water op de weg met stukken waar je niet anders als recht doorheen kon lopen, ik probeerde geregeld de plassen te ontwijken, Paula liep gewoon door de plassen of ze er niet waren.
Achteraf heb ik daar vaak aan terug gedacht, dat plaatje opgeslagen want tijdens wedstrijden en vooral tijdens crossen door modder en waterplassen deed ik dat vroeger ook.
Op lange duurlopen in de afgelopen winters ben ik dat een beetje afgeleerd, helaas...moet ik bekennen want door de angst voor natte en koudere voeten (waar ik trouwens steeds minder last van heb) miste ik ook erg veel gevoel en BIG FUN!!!
Afgelopen zondag 1 januari waren Ans en Ik op de Veluwe, hotelletje geboekt aan de rand van Arnhem en de Veluwe. Op nieuwjaarsdag na een wandeling met Ans en Isa besloot ik spontaan om toch maar een extra laatste langere duurtraining in te lassen over de Veluwezoom voor de halve van Egmond over een week. Gewoon met de "backtrack "aan een uurtje weg lopen en dan iets sneller terug.
Zo zou ik netjes op tijd terug zijn voor we in Arnhem bij een wokrestaurant aan tafel gingen?.
Wok restaurant?? en Rawfood dan? yep af en toe mag het gerust wat meer en gekookt zijn, als de combi goed is en er veel groentes bij zitten kan het prima, ik neem dan geen koolhydraten dus uitsluitend wokgroenten met wat zalm of Tofu.
We dwalen weer af dus terug naar de training, vorig jaar liep ik mijn eerste Veluwezoom trail en heb daar wat geëxperimenteerd met schoenen tijdens de wedstrijd, maar nu weet ik welke ik dit jaar ga dragen maar daarover later meer.
Zoals ieder loper wel weet was het de afgelopen dagen voor oud en nieuw en daarna trouwens ook erg nat met veel regen, dat was te merken op de Veluwe, vorig jaar was het er -5 en een dik pak sneeuw maar nu +12 á 14 graden en nat, natter, en nog eens natter. Ik begin vrij droog maar op eens druppelt de regen alweer naar beneden, geen probleem mijn meest memorabele runs waren in storm en regen weer, splash!! natte voet en hup de andere ook, ff wennen maar ach , lekker doorlopen worden ze wel warm..
Op eens zoeft Paula Ijzerman weer door mijn hoofd, die liep ... en fin dat weet je die liep door de waterplassen.. ik nu dus ook. Niet te veel meer denken aan de plassen en doorlopen waterplas of niet. Ik begin het leuk te vinden en ga steeds vaker juist de plassen opzoeken op mijn weg naar het keerpunt dat nog 40 minuten verder ligt.
Onderweg herken ik stukjes bos of paden waar Ans en ik tijdens de wandeling overheen waren gelopen, makkelijk voor straks als ik terug loop, heb ik de backtrack niet of minder vaak nodig(dat viel nog tegen bleek later) Zou die functie trouwens ook op mijn Garmin 305 zitten, toch nog maar eens uitzoeken.
Het blijft lekker regenen en de wind trekt aan maar ik loop vlot door, kom af en toe wandelaars tegen die waarschijnlijk niet snappen waarom die harloper nu juist door de plassen loopt, die is gek voel ik ze denken als we elkaar voorbij zijn maar ik weet wel beter, this is fun en het belemmerd mij niet. Het lijkt zelfs of dat water als een schokdemper werkt maar dat zal wel gedachte zijn van een loper waar de endorfines beginnen te werken. na een 50 minuten kom ik een mooie uitkijktoren tegen op een kruispunt van paden. Yep daar klim ik in, in de top is een huisje met vermoedelijk heel mooi uitzicht over de Veluwezoom, helaas van de 6 of 7 trappen zijn de eerste 2 te beklimmen, helaas geen betonschaar meegenomen dus ik draai me om en geniet toch van het winderige en natte uitzicht en daal weer af naar de voet van de uitkijktoren. Terug op de grond aangekomen nemen we de benen weer, als maar verder want het uur is nog niet om. Ik betreed nu het domein van groter wild staat op het bordje naast de klapdeur, min. 25 meter afstand bewaren. goh! leuk ik ben al vaker schotse hooglanders tegen gekomen, zelf op de Posbank loslopende paarden, dat was me nog nooit overkomen en spannend. Die paarden kenden de mensen natuurlijk wel en liepen zonder al te veel aandacht voor ons door, speciaal was het wel.
Na een minuut of 7 is het uur om en keer ik, nu is het frisser en striemt de wind en regen me in het gezicht, gelukkig Anyones Petje op dus hop , een tandje bijzetten en binnen 55 minuten weer terug zijn in het hotel.
Zou Ans wel leuk vinden dus gas er op, ik ren en ren heerlijk door het zand en de kilometers plassen, wat een genot, een met de natuur en mijn VFF treksport zijn de schoen in dit terrein, ruim voldoende profiel en bescherming van de voetzool waardoor je niet de hele tijd moet kijken waar je je voeten zet, geeft een beetje het zelfde gevoel als lopen op de weg maar this is much more fun!
Soms denk ik 'wat als ik 20 jaar eerder was gestopt met roken' ik kan me nog steeds verbeteren, hoe snel had ik de marathon gelopen op mijn 23e.
Zal natuurlijk ook met terugreken schema's gissen zijn maar ik ben zooo blij dat ik ben gaan hardlopen omdat de 81 kg toch wel een beetje te veel van het goede vond worden.
Van de hak op de tak kom ik weer terug op het plassen lopen en vooral mijn Treksport van Vibram, dat word voor mij de Veluwezoom 2012 ultra marathon wedstrijdschoen, hij is sterk, soepel, optimale voetzoolbescherming en veel grip onder alle VELUWEZOOM omstandigheden die ik vorig jaar heb ervaren.
Paula Ijzerman bedankt voor een loopervaring die ik vergeten was, nooit te oud om te leren!
